Akşamüstü Karadeniz'in balıkçı limanları, eşsiz bir ressamın tuvaline düşmüş renk cümbüşünden farksızdır. Havanın hafif serinliği, yankılanan martı sesleri, taze balığın kalbimizi ısıtan kokusu birbirine karışırken, çıngıraklı balıkçı tekneleri limanı boydan boya süsler. Adeta bir rüyadaymışız hissi doğuran bu tatlı karmaşa, Trabzon’dan Sinop’a uzanan eşsiz sahil şeridinin her bir köşesinde tekrar tekrar yaşanır.
Bu görüntünün tam kalbinde, kırmızı boyalı bir tekne vardır her zaman. Tekne sahibi, yaşlı balıkçı Kahraman Amca'nın üzerine oturduğu sandalye eski ama dirayetli bir taht gibi dikkat çeker. Dağınık bıyıklarının altından sıcak bir tebessümle karşılar her geleni. Gözleri, daha çok denizi ve uzak ufukları anlatır; yaşadığı zorlukları, denizle olan dostluğunu, hasretini…
Karadeniz'e aşina olan biri için bu sahnenin canlandırılması zor değil. Taze balıkların çıtır çıtır kızardığı ufak seyyar arabalar, yoğurdun başrol oynadığı hamsilerin limanda piştiği sobalar, balıkçıların tulumlarına özen gösteren kahraman balık kadınlar. Hepsi burada, bu sonsuz mavilikte aynı hikâyeyi anlatan eski dostlar gibidirler.
Akşamları bu atmosferin büyüsüne daha da katkı sağlayan şey Karadeniz'in o meşhur hava koşullarıdır. Denizin üstünde göğe karışan sis, mistik bir perde oluştururken gecenin ilerleyen saatlerinde yıldızlar göğe saçılır. Meltem rüzgârı, dalga dalga kıyıya vuran suyun melodisine karışır, şarkılar söyler sanki.
Balıkçı limanının huzurlu akşamlarını eşlik eden çay bahçelerinin manzarası ise tam bir tablo gibidir. Sıcak bir samovar çayı, dost sohbetler, sesi yüksek kahkahalar… Hepsi bir arada, paylaşılan hikayelerle daha da anlam kazanır.
Sonuç olarak, Karadeniz balıkçı limanlarında bir akşam, gerçekten tarif etmesi zor bir deneyimdir. Geleneksel yaşamın sürdüğü bu limanlarda sıcacık bir samimiyet bulunur ve bu samimiyet, Karadeniz'in tüm güzelliklerinin bir arada olduğu bu limanlarda, gelen herkese misafirperver bir kucak açar. Ve inanın, bu limanlardan ayrılırken, içinde bir parça Karadeniz taşıdığınızı hissedersiniz.
Bu görüntünün tam kalbinde, kırmızı boyalı bir tekne vardır her zaman. Tekne sahibi, yaşlı balıkçı Kahraman Amca'nın üzerine oturduğu sandalye eski ama dirayetli bir taht gibi dikkat çeker. Dağınık bıyıklarının altından sıcak bir tebessümle karşılar her geleni. Gözleri, daha çok denizi ve uzak ufukları anlatır; yaşadığı zorlukları, denizle olan dostluğunu, hasretini…
Karadeniz'e aşina olan biri için bu sahnenin canlandırılması zor değil. Taze balıkların çıtır çıtır kızardığı ufak seyyar arabalar, yoğurdun başrol oynadığı hamsilerin limanda piştiği sobalar, balıkçıların tulumlarına özen gösteren kahraman balık kadınlar. Hepsi burada, bu sonsuz mavilikte aynı hikâyeyi anlatan eski dostlar gibidirler.
Akşamları bu atmosferin büyüsüne daha da katkı sağlayan şey Karadeniz'in o meşhur hava koşullarıdır. Denizin üstünde göğe karışan sis, mistik bir perde oluştururken gecenin ilerleyen saatlerinde yıldızlar göğe saçılır. Meltem rüzgârı, dalga dalga kıyıya vuran suyun melodisine karışır, şarkılar söyler sanki.
Balıkçı limanının huzurlu akşamlarını eşlik eden çay bahçelerinin manzarası ise tam bir tablo gibidir. Sıcak bir samovar çayı, dost sohbetler, sesi yüksek kahkahalar… Hepsi bir arada, paylaşılan hikayelerle daha da anlam kazanır.
Sonuç olarak, Karadeniz balıkçı limanlarında bir akşam, gerçekten tarif etmesi zor bir deneyimdir. Geleneksel yaşamın sürdüğü bu limanlarda sıcacık bir samimiyet bulunur ve bu samimiyet, Karadeniz'in tüm güzelliklerinin bir arada olduğu bu limanlarda, gelen herkese misafirperver bir kucak açar. Ve inanın, bu limanlardan ayrılırken, içinde bir parça Karadeniz taşıdığınızı hissedersiniz.