Yıllar boyunca çocukluğumu gizleyen ve köklerimi saklayan bir yer var, o da Bafra sahilidir. Dar sokakların sakin sakin ilerlediği, her bir evin bir hikayeye ev sahipliği yaptığı bu eşsiz yerde, insan kendini kaybolmuş hissedebilir.
Bir öğleden sonra, güneş kendini gösterirken Bafra sahilinde bir yürüyüş yaptım. Ayaklarımın altında hafif, ıslak kumun yumuşak dokusu, başımda masmavi gökyüzü ve karşımda sonsuz deniz... En önemlisi de, kıyıya vuran dalga sesleri eşliğinde havaya karışan tütün kokusu... Ah, evet! Benim meşhur Bafra tütünümüz. Bilir misiniz, Bafra'daki bu tütün bizim için sadece bir ürün değil, aynı zamanda bir yaşam tarzı, bir geçmiş, bir kültür, bir hafıza...
Sahilde dolaşıp tütün tarlalarının kenarından geçerken, özellikle de üreticilerin yüzlerindeki gururu görmek, beni o kadar duygulandırdı ki... Gözlerine baktığınızda, ellerine dokunduğunuzda, yüzlerindeki çizgilere dokunduğunuzda, terlerini sizinle paylaştıklarında, gerçek hayatı görüyorsunuz. Onlar doğayla, toprakla ve tabi ki tütünle büyümüşler. Sanki tütün havası, soluk alışverişlerini, hayat ritimlerini dahi belirlemiş gibi...
Bir yandan meşhur Bafra pidesini yerken, diğer yandan sürekli yeniden yorumlanan taze ve taze tütün yapraklarının kokusuyla karşı karşıya kalmak, inanılmaz derecede sakinleştirici bir deneyim oluyor. Kulaklarıma çalınan rüzgarın şarkısı, burnuma gelen tütün kokusu... Ah Bafra, seninle geçirdiğim her an, anılarımı canlandırıyor, geçmişimle yeniden bağlantı kurmamı sağlıyor.
Belki de ilerleyen yaşlarımın verdiği nostalji, belki de doğa ile iç içe olan bu güzel sahile duyduğum sevdadır bilmiyorum. Ancak bildiğim bir şey var ki, o da Bafra sahilinde yaşadığım her anın, her kokunun, her gülüşün, her hikayenin ve elbette ki tütünün verdiği hazzın, bana hayata dair güzel şeyleri hatırlattığıdır.
Nostaljik ve eski bir hava, geleneksel ve modern yaşamın iç içe geçtiği, insanların birbirine merhaba demek için sarıldığı bu yer, Bafra'dan başka neresi olabilir ki? Bence en güzel yer Bafra, siz ne dersiniz? Bafra, benim evim, benim hayatım, benim geçmişim... Ah Bafra, senin kokun, renklerin, seslerin ve tütün havan bana can veriyor.
Bir öğleden sonra, güneş kendini gösterirken Bafra sahilinde bir yürüyüş yaptım. Ayaklarımın altında hafif, ıslak kumun yumuşak dokusu, başımda masmavi gökyüzü ve karşımda sonsuz deniz... En önemlisi de, kıyıya vuran dalga sesleri eşliğinde havaya karışan tütün kokusu... Ah, evet! Benim meşhur Bafra tütünümüz. Bilir misiniz, Bafra'daki bu tütün bizim için sadece bir ürün değil, aynı zamanda bir yaşam tarzı, bir geçmiş, bir kültür, bir hafıza...
Sahilde dolaşıp tütün tarlalarının kenarından geçerken, özellikle de üreticilerin yüzlerindeki gururu görmek, beni o kadar duygulandırdı ki... Gözlerine baktığınızda, ellerine dokunduğunuzda, yüzlerindeki çizgilere dokunduğunuzda, terlerini sizinle paylaştıklarında, gerçek hayatı görüyorsunuz. Onlar doğayla, toprakla ve tabi ki tütünle büyümüşler. Sanki tütün havası, soluk alışverişlerini, hayat ritimlerini dahi belirlemiş gibi...
Bir yandan meşhur Bafra pidesini yerken, diğer yandan sürekli yeniden yorumlanan taze ve taze tütün yapraklarının kokusuyla karşı karşıya kalmak, inanılmaz derecede sakinleştirici bir deneyim oluyor. Kulaklarıma çalınan rüzgarın şarkısı, burnuma gelen tütün kokusu... Ah Bafra, seninle geçirdiğim her an, anılarımı canlandırıyor, geçmişimle yeniden bağlantı kurmamı sağlıyor.
Belki de ilerleyen yaşlarımın verdiği nostalji, belki de doğa ile iç içe olan bu güzel sahile duyduğum sevdadır bilmiyorum. Ancak bildiğim bir şey var ki, o da Bafra sahilinde yaşadığım her anın, her kokunun, her gülüşün, her hikayenin ve elbette ki tütünün verdiği hazzın, bana hayata dair güzel şeyleri hatırlattığıdır.
Nostaljik ve eski bir hava, geleneksel ve modern yaşamın iç içe geçtiği, insanların birbirine merhaba demek için sarıldığı bu yer, Bafra'dan başka neresi olabilir ki? Bence en güzel yer Bafra, siz ne dersiniz? Bafra, benim evim, benim hayatım, benim geçmişim... Ah Bafra, senin kokun, renklerin, seslerin ve tütün havan bana can veriyor.